Agadir, meer dan alleen een strandvakantie

Het weer besliste daar echter anders over. Het werd geen typische strand- of zwembadvakantie maar dat maakte de reis net boeiender. Wij houden sowieso van actief reizen, dus we hadden op voorhand al een goedgevulde planning. En een bijkomend voordeel, het Atlasgebergte was al heel lang niet meer zo groen geweest.

Op ontdekking in Agadir

Een van de hoogtepunten van onze vakantie was een fietstocht met gids van Pikala. Wij proberen in elke stad waar we logeren een fietstocht te boeken.  Onze gids bleek een supertoffe studente te zijn, ongeveer even oud als mijn dochter, wat meteen zorgde voor een leuke klik. We waren maar met ons 3tjes, meestal zijn het groepen van 8 tot 15 personen.  Het voelde niet echt als een klassieke rondleiding maar meer als op pad gaan met een local die haar stad met enthousiasme toonde.

Ze vertelde ons niet alleen over de geschiedenis van Agadir, inclusief de zware aardbeving van 1960 en de wederopbouw, maar liet ons ook kennismaken met lokale tradities. Zo nam ze uitgebreid de tijd om het theeritueel uit te leggen (en voor te doen!), en vertelde ze op een luchtige manier over hammamgewoontes. Blijkbaar gaan moeders soms naar de hammam… om een goede vrouw voor hun zoon uit te kiezen 😉

Tijdens de fietstocht bezochten we onder andere:

• Jardin Olhao, een rustige groene plek midden in de stad
• De prachtige Mohamed V Moskee, een teken van de heropbouw van de stad.
• Souk El Had, een gigantische markt met duizenden kraampjes (de grootste van Afrika!)
• De lokale synagoge en het koninklijk paleis

Kasbah met uitzicht

Voor een actieve ochtend trokken we te voet naar de Kasbah van Agadir, ook wel Kasbah Oufella genoemd. Via een wandeling vanaf de promenade (Google Maps was onze gids) bereikten we deze prachtige citadel. Het panoramische uitzicht over de stad en de oceaan was absoluut de klim waard.

Deze burcht, gebouwd in de 16e eeuw door de Saadische sultan Ahmad al-Mansur, was oorspronkelijk bedoeld om de stad te beschermen tegen aanvallen van piraten en andere bedreigingen.

Hoewel de aardbeving een groot deel van de stad verwoestte, bleven de ruïnes van de Kasbah als een van de weinige structuren behouden, zij het in een beschadigde staat.

Het is tof om deze ruïnes te bezoeken.  Neem er de tijd voor, je wandelt hier wel even rond.

Indien de wandeling op de berg wat te veel is, kan je de citadel ook bereiken met de kabellift, lijnbus of taxi.

Terug in de tijd: Medina Polizzi

Een andere bijzondere plek was de Medina van Agadir, ook wel bekend als  Medina Polizzi, een gereconstrueerde Berber-medina. Deze werd in 1992 gebouwd door architect Coco Polizzi en voelt als een openluchtmuseum.  Je wandelt er door een doolhof van steegjes met traditionele huizen en je kan  meer leren over de lokale cultuur en ambachten. Er is een knap amfitheater en je kan ook de prachtige tuinen bezoeken waar verschillende pauwen leven.

Daguitstap naar Essaouira

De dagtrip naar Essaouira was een avontuur op zich. De rit door het Atlasgebergte was pittig (lees: wagenziekte), maar ook adembenemend mooi. Het landschap was uitzonderlijk groen , iets wat locals zelf zelden zo gezien hadden.

Onderweg stopten we bij een argancoöperatie en zagen we de beroemde geiten die in arganbomen klimmen om te genieten van de lekkere blaadjes, een surrealistisch zicht.

Essaouira was de rit zeker waard! Deze historische havenstad, vroeger bekend als Mogador, ademt geschiedenis. De medina staat niet voor niets op de UNESCO Werelderfgoedlijst. We dwaalden met een gids door de oude straatjes en de Joodse wijk, waar veel huizen leegstaan maar nog steeds een verhaal vertellen.

De stad heeft ook een levendige kunstscene en een relaxte sfeer. Aan de haven genoten we van verse vis in een van de vele gezellige restaurantjes,  simpel, puur en ongelooflijk lekker.