Gisteren zat ik vol spanning in de zaal van Kinepolis Antwerpen voor de avant-première van Coward, de nieuwste film van de Belgische regisseur Lukas Dhont. Alsof een preview van de film zelf nog niet speciaal genoeg was, kwam Lukas Dhont vooraf ook nog persoonlijk langs in de zaal! Hij deelde een aantal toffe verhalen over het creatieve proces achter de film.
Deze film heeft me diep geraakt. Het verhaal grijpt je vanaf de allereerste minuut naar de keel en laat je niet meer los. Voor mij is deze film dan ook meer dan 5 kroontjes waard!
Wie is Lukas Dhont?
De Gentse regisseur Lukas Dhont is inmiddels een vaste waarde in de internationale filmwereld. Hij staat bekend om zijn intieme verhalen, visuele kracht en de unieke manier waarop hij kwetsbaarheid in beeld brengt.
Met Coward levert hij zijn derde langspeelfilm af, en de film was ook de officiële Belgische inzending voor de Oscars. Zijn eerdere werk legde de lat al zeer hoog:
- Girl (2018): zijn fantastische debuut over een trans meisje dat droomt van een carrière als ballerina (Caméra d'Or in Cannes).
- Close (2022): een drama over een intense vriendschap tussen twee jonge tieners (Grand Prix in Cannes en een Oscarnominatie).
Het verhaal en de moeizame zoektocht naar locaties
Met ‘Coward’ duikt Dhont in de geschiedenis,naar de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog (1917). De film volgt Pierre, een stuurse boerenzoon die aan het front arriveert, en Francis, de flamboyante zoon van een kleermaker die met theatervoorstellingen het moreel van de troepen hoog moet houden. Tussen hen ontluikt een geheime romance.
Tijdens de avant-première vertelde Lukas Dhont dat hij er voor koos om in West-Vlaanderen te filmen, omdat de echte strijd daar vorige eeuw is geleverd. Veel producties wijken uit naar het buitenland, maar Dhont wilde de authenticiteit bewaren. Dat bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan, ze mochten nergens in West-Vlaanderen graven! Na een intensieve zoektocht vonden ze gelukkig een oude steengroeve waar ze wel naar hartenlust putten en loopgraven mochten uitgraven om het front tot leven te wekken.
De perfecte match: het casten van nieuw talent
Ook de zoektocht naar de hoofdrolspelers verliep met de nodige hobbels. Lukas Dhont houdt ervan om nieuw talent te ontdekken, maar hij stelt wel een belangrijke voorwaarde: het karakter en het natuurlijke gedrag van de acteurs moeten perfect aansluiten bij hun personages.
- Pierre (Emmanuel Macchia): om de introverte boerenjongen te vinden, trok Lukas Dhont naar landbouwscholen. Daar ontdekte hij Emmanuel, die de perfecte nuchtere en stuurse energie bezat.
- Francis (Valentin Campagne): voor de rol van de creatieve theatermaker zocht hij een extravert type. Valentin bleek ook in het echte leven een flamboyante kerel te zijn.
Die (onconventionele) manier van casten heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. De chemie spat van het scherm en hun prestatie bleef niet onopgemerkt: Emmanuel Macchia en Valentin Campagne wonnen op het Filmfestival van Cannes samen de prijs voor Beste Acteur!
Mijn recensie: wreedheid versus mooie momenten
Lukas Dhont neemt je mee in een wereld vol contrasten. Aan de ene kant zie je de rauwe werkelijkheid van de loopgraven en de absurditeit van onnodig geweld. Aan de andere kant word je meegenomen in mooie, pakkende momenten en tedere, diepmenselijke interacties.
De film is een ode aan de verbeelding en aan de kracht van samenhorigheid in donkere tijden. Het is zo'n film die je emotioneel raakt, maar je toch ook troost biedt. Zeker een aanrader!
👑👑👑👑👑+
Reactie plaatsen
Reacties